اجتماعی شدن و دور زندگی

 

در میان موجودات زنده که امکان اینکه صاحب فرزند شوند فرزندهای انسانهای دارای کمترین قدرت و بیشترین وابستگی می باشند و می بایست توسط بزرگترهایشان مراقبت  و حمایت شوند. می توان گفت که کودک انسان حداقل در چهار یا پنج سال اول  زندگی نمی تواند بدون کمک زنده بماند.
 

«اجتماعی شدن فرایندی ست که طی آن کودک ناتوان به تدریج به شخصی خودآگاه، دانا و ورزیده در شیوه های فرهنگی که در آن متولد گردیده است تبدیل می شوداجتماعی شدن نوعی برنامه ریزی فرهنگی نیست که در آن کودک تأثیراتی را که با آنها برخورد می کند به طور انفعالی جذب نماید. حتی کودک نوزاد نیازها یا خواسته هایی دارد که بر رفتار کسانی که مسئول مراقبت از او هستند تأثیر می گذارد.
 

«اجتماعی شدن نسل های مختلف را به یکدیگر پیوند می دهد»  به عنوان مثال تولد یک کودک زندگی افرادی را که مسئولیت پرورش او را بر عهده دارند تغییر می دهد. و در نتیجه می دهد. و در نتیجه خود آنها نیز فرایندهای یادگیری جدیدی را تجربه می کنند. اگرچه فرایند یادگیری فرهنگی در دوران بچگی و اوایل کودکی شدیدتر از دوره های بعدی ست، یادگیری و سازگاری در سراسر دوره های زندگی ادامه می یابد. که البته اهمیت دوران کودکی در رشد و اجتماعی شدن بیشتر از دیگر دوران زندگی انسانهاست که با پی بردن به این موضوع امروزه جوامع با سرمایه گذاری بر روی آموزش کودکان سعی به بالا بردن سطح فرهنگ در اجتماع دارند.
 

اگر کودکان به گونه ای فارغ از نفوذ و تأثیر بزرگترها پرورش می یافتند چگونه بودند؟ پاسخ گویی این سئوال از طریق آزمون و آزمایش امکان پذیر نمی باشد چونکه هیچ فرد انسانی نمی تواند بعنوان آزمایشی کودکی را به دور از تأثیرات انسانی بپرود. اما موارد شناخته شده ای در دنیا موجود هستند که کودکانی سالهای ابتدای حیات خود را دور از ارتباط انسانی گذارانده اند؛ از جمله پسرک وحشی آویرون وی موجود عجیبی بود که در 9 ژانویه سال 1800 م از جنگلی نزدیک یکی از روستاهای فرانسه بیرون آمد که با معاینات پزشکی ثابت شد که او پسربچه ای حدود یازده یا دوازده ساله است که البته ظاهرش به حیوان نزدیکتر بود تا به انسان و حتی رفتارهایش نیز جوانی بودند مانند آن که به جای صحبت کردن از اصواتی همچون جیغ استفاده می نمود. از پوشیدن لباس دوری می کرد و اعمالی از این قبیل که با اینکه تلاش های جدی برای تبدیل او از حیوان به انسان به عمل آمد ولی فقط تا اندازه ای توانست خود را با آن آموزش ها وفق دهد و هیچگاه نتوانست بیش از چند کلمه بیاموزد و بالاخره در سال 1828 در سن حدود چهل سالگی از دنیا رفت.

و از این نمونه ها باز هم می توان در جوامع مختلف یافت.