بازي كودكان

روابط ، توصیف تجربیات ، آشكار كردن آرزوها و خودشكوفایی است و چون غالباً كودكان قابلیت كلامی و شناختی كمتری در بیان  احساسات خود دارند می توانند از آن به عنوان وسیله ارتباطی طبیعی و ملموس برای كنار آمدن با دنیا احساس كنند و به آرامش روحی دست یابند .

بازی از ضروریات زندگی كودك است و در رشد ذهنی و جسمی كودك تاثیر ویژه ای دارد . كودكان معمولاً بخشی از اوقات شبانه روز خود را صرف بازی می كنند و از طریق آن به حواس خود مهارت می بخشند و به میزان توانایی و نیز نقاط ضعف خود پی می برند . هدف آنها از بازی كردن تفریح و سرگرمی وقت گذرانی ، شناخت جهان و فرار از غم ها و كدورت هاست . بازی وسیله طبیعی كودك برای بیان خود است .

كاركردهای بازی

بازی تنها نوعی تفریح یا سرگرمی نیست . بلكه كودك ، جنب و جوش خود به جست و جو می پردازد تا جواب كنجكاویهایش را بیاید . در بازی است كه كودك از خود غافل می شده و به دیگران و همكاری و دوستی با آنها نزدیك می شود و همین باعث می شود پایه و اساس زندگی اجتماعی او پایه گذاری گردد .

 

بازی و اهمیت آن در شناخت كودكان

از طریق بازی می توان دریافت كه او فردی تواناست یا ضعیف ، فرمانده است یا فرمانبر . آرام است یا شلوغ . از طریق بازی كودك با اسباب بازی ها می توانیم احساسات خصمانه یا دوستانه او را دریابیم و بفهمیم چه مسئله ای او را رنج می دهد از كه گله مند است ، چه آرزویی دارد و بسیاری از صفات و خصوصیات دیگر مثل شجاعت ، ترس ، مهربانی ، قوه ابتكار و ابداع ، وضع عادی یا نابسامان و جنبه انزوا جویی یا زندگی در جمع ، در سایه بازی كردن كودك مشخص می شود . بازی باعث آرامش ، تسكین ، آموزش راههای زندگی و ایجاد راهی برای رسیدن به انس و الفت در كودك می شود .

اهمیت بازی در رشد عاطفی و اجتماعی كودك

علاوه بر اینكه در موقع بازی كودك نیروهای جسمانی و عقلانی خود را به كار می گیرد و مهارت های مختلفی را می آموزد . در بازی با سایر كودكان ، چگونگی ایجاد ارتباط با آنها را فرا می گیرد و دیگران را بهتر می شناسد و از خود نیز شناخت بهتری به دست می آورد . بازی ، عواطف و احساسات كودك را بیدار ساخته او را به سوی زندگی اجتماعی و قبول مسئولیت ها راهنمایی می كند .

بازی و نقش آن در رشد خلاقیت

نوع خلقت آدمی به گونه ای است كه پرسشگر به دنیا می آید و اوج پرسشگری او در دوران كودكی شكل می گیرد و به یقین بهترین فعالیتی كه كودك می تواند انجام دهد بازی در این سن است كه اندیشه های بدیع و خلاق او شكل می گیرد . بنابراین بازی می تواند در ایجاد خلاقیت در كودكان نقش مهمی داشته باشد و ذهن آن را جستجوگر و آفریننده بار آورد .

چگونه می توان بازی های كودكان را به سوی خلاقیت پروری سوق داد ؟

1_ كودكان باید در انتخاب بازی آزاد باشند و مربی و والدین برای آنان بازی انتخاب نكنند . در این خصوص باید به نحوی عمل شود كه تمایل كودك به انتخاب بازی حفظ شود .

2_ باید به فضای بازی توجه كرد . مشخصات فضای بازی عبارت است از : رغبت ، تخیل ، تفكر و باید اینها را به گونه ای برای كودك فراهم آورد كه برای رسیدن به زندگی سرشار از احساس مورد مساعدت قرار گیرد .

3_ كودك باید به سوی بازی های تخیل برانگیز سوق داده شود و در این راه باید با ظرافت و غیر مستقیم عمل كرد .

4_ شركت كردن كودكان فكور و متفكر به منزله همبازی خود زمینه فكری بازی را گسترش می دهد و موجب نزدیكی بازی به خلاقیت می گردد .

5_ تا جایی كه بازی كودك موجب به هم ریختن برنامه های زندگی نگردد و لطمه ای به بار نیاورد و مزاحمتی برای دیگران ایجاد نشود نباید با آن مخالفت كرد .