روش هاي نوين آموزش مفاهيم بازي

 

بازي زير بناي يادگيري كودكان مي باشد و رشد جسمي ، اجتماعي ، عاطفي و ذهني كودك بستگي به اين فعاليت دارد هر چند فرصت براي بازي يك بعد اساسي از برنامه كودكستان مي باشد كودكان از طريق تماس دستكاري و كاوش و آزمايش به جهان پيرامون خود پي مي برند آنها از طريق تعامل با بچه هاي ديگر بزرگسالان به خود  و روابطشان با ديگران پي مي برند . بچه ها از طريق بازي از بزرگترها تقليد مي كنند و تجربه ميكنند كه به عنوان يك پرستار ، يك مامور آتش نشاني يا ماهيگير و دكتر و … باشند . آنها از طريق بازي ياد مي گيرند كه چگونه مشكلات را حل كنند و چگونه با همكاري ديگران كار كنند.

 

كودكان به انواع متفاوتي از بازي كه به موقعيت و نيازهاي خاصي بستگي دارند مي پردازند انواع مختلف از رده هاي بازي از مشاهده غير فعال تا مشاركت در بازي گروهي به برنامه ريزي و همكاري نياز دارد در كودكستان ها انواع مختلفي ارزيابي ها مورد تشويق قرار مي گيرند.

 

بازي مشاركتي: (Coaperative) وقتي كودكان با يكديگر بازي مي كنند و مواد و فعاليت هاي مشابه را به طور مشترك بك يك شيوه ي غير سازماندهي شده استفاده مي كنند بازي مشاركتي صورت مي گيرد اين نوع بازي نياز به يك هدف سازماندهي شده دارد.

 

بازي منفرد: (Solitary Play) در بازي منفرد كودكان به تنهايي و مستقلاً بازي مي كنند بدون اينكه به ديگران مراجعه كنند بچه هايي كه بازي را مي بيند و سوال هايي مي پرسند و پيشنهادهايي مي دهند اما وارد بازي نمي شوند گفته مي شود در بازي به عنوان مشاهده گر مشغولند و بچه هايي كه به سادگي كنار هم ديگر با وسايل بازي مشابه بازي مي كنند به بازي موازي مشغولند. (بازي و يادگيري صفحه 5 )

 

مراحل بازي:

 

مراحل پيچيده اي از بازي وجود دارد اولين مرحله ي بازي جست و جوي ساده و دست كاري وسايل بازي است به عنوان مثال خط خطي (Sribbling) كردن با مداد شمعي، ريخت و پاش كردن، عقب و جلو كردن، شن بازي، (Feeling Send) و به صدا در آوردن يك زنگ .

 

همان طوري كه بچه ها شروع مي كنند به استفاده از اشياء به عنوان نمادهايي به جاي چيزهاي ديگري مي گوييم آنها با بازي نمادين مشغولند به عنوان مثال كودك ممكن است دو قطعه به هم وصل كند تا يك هواپيما يا ممكن است از تكه هاي به هم وصل شده يك قايق بسازد اين مرحله از بازي است كه توسط بسياري از بچه هاي كودكستاني انجام مي شود و به اعتقاد پياژه اينها در مرحله پيش عملياتي به سر مي برند چنانكه كودكان قادر باشند به طور هماهنگ بازي كنند آنها شروع به بازي هايي مي كنند كه خودشان قوانين را ابداع كرده اند، اغلب  اين قوانين تغيير مي كنند به طور معمول بازيكنان با تلاش كمي با همه بزرگسالاني كه با انعطاف پذيري در قوانين سردرگم شده اند، سازگار شوند بيشتر دانش آموزان كودكستاني براي سطح پيچيده اي از بازي با مقررات انعطاف ناپذير آمادگي ندارند.

 

بازي خود انگيخته :

 

در يك محيط فعاليت ، محدود مشخصه اي اثر بخش برنامه ي كودكستان است بعد از آماده كردن يك محيط غني، علم نقش بسزايي در توسعه دادن بازي با مشاهده كردن بچه ها، تعامل با آنها، دادن اطلاعات بيشتر و غيره دارد.

 

بر طبق نظر پياژه كودكان از طريق بازي ، يك مفهومي از نظم و معني درستي ايجاد مي كنند آنها هميشه در حل سازمان دهي و بازسازي دانش و تجربيات جديد هستند.

 

تجربه :‌

 

از عوامل موثر بر روي بازي كودكان تجربه مي باشد در يك كلاس كودكستان ممكن است بعضي از كودكان باشند كه نمي دانند چگونه به طور سازنده و ابتكاري بازي كنند آنها فعاليت هاي جسمي همچون جهيدن، دويدن، تاب خوردن مشغول هستند اما قادر نيستند خيلي زياد تمركز كنند، يك ايده را از طريق سطوح مختلف بازي رشد دهند اين بچه ها ممكن است به فعاليت هاي آرام تري مثل تماشاي تلويزيون مشغول شوند تمايلات طبيعي آنها در كند و كار كردن و پرسيدن سوالهايي است كه ممكن است مورد تشويق قرار نگيرند به همين دليل معلمان بايد به بچه ها در رشد دادن تصورات كمك كنند و در بعضي موارد الگوهايي با به عهده گرفتن نقش يك بچه و وارد شدن در بازي دسترس آنان قرار دهند. كودكان با انواع متفاوتي از تجربيات در خانه، گروه هاي بازي به كودكستان مي آيند بنابراين واكنش هاي آنان به برنامه هاي كودكستان بالا گوناگون باشند در اغلب برنامه ها، شرايط و محيط هاي مختلف بر اساس امكانات به خصوص آن محيط تنظيم شده است و والدين و مربيان بايد شيوه هاي خود را با توجه به اين محدوده تغيير دهند.

بازي در زندگي كودكان نقش مهمي دارد كودك نه تنها از بازي لذت مي برد بلكه در ضمن بازي فرصت هاي خوبي براي بيان احساسات خود پيدا مي كند بازي در رشد عاطفي كودكان موثر است علاوه بر اين كه كودك ضمن بازي طرز ابراز عواطف مخالف را فرا مي گيرد بتدريج بهتر مي تواند عواطف خويش را كنترل نمايد صحبت كودكان نسبت به هم مانع ايجاد مي كند اضطراب و ناراحتي در ميان ايشان است بازي در رشد اجتماعي و عقلاني كودك نيز تاثير دارد  مشكلاتي كه كودك در بازي با آن ها رو به رو مي شود و كوشش وي براي حل آن ها قدرت او را براي برخورد به مسائل در دوره هاي بعدي زندگي افزايش مي دهد .

 

بعضي از روان شناسان تصور مي كنند فرق بازي با كار اين است كه بازي هدف و راي خود ندارد در صورتي كه كار براي رسيدن به هدف معين صورت مي گيرد بچه ها در بازي ممكن است هدف مشخصي نداشته باشند ولي بسياري هدف هاي اساسي ترتيبي را در زمينه اجتماعي ، عاطفي ،عقلاني و بدني براي كودكان از طريق بازي مي توان تامين نمود گاهي مربيان يا والدين اهميت بازي را در رشد و نمو كودكان درك نمي كنند و به جاي اينكه كودكان را به بازي تشويق نمايند مانع شركت ايشان در بازي مي شوند بچه از طرق بازي مي تواند اعضاء و عضلات خود را قوي و سالم سازد و خود را از حالت ركود و افسردگي نجات دهد شركت بچه در بازي او را از حال تفرد خارج مي سازد و روح همكاري ، اشتراك ساعي و رفاقت را در او بوجود مي آورد كودكان در سال هاي اول زندگي زياد به بزي هاي جمعي علاقه ندارند ولي از 3 سالگي ميل و رغبت به بازي با كودكان هم سن در آن ها به وجود مي آيد و در 5 سالگي بازي با هم سن ها حتي براي مدت طولاني مورد علاقه كودكان است . ( روان شناسي تربيتي ـ ص 124 ـ دكتر علي شريعت مداري )