مد چیست؟

«مد جز یک سری تمایلات چه چیزی می تواند باشد؟ اغلب به آرامی استحکام می یابند، برای مدتی شعله ور می گردند، پیش از آن که به آرامی خاموش گردند. مثل کشیدن یک کبریت، گاهی دست خودتان را می سوزانید اما گاهی شعله ها فراگیر می شوند و بادهای تغییرات آنها را حمایت می کنند. سنت ها بعدها سرپوش بی تفاوتی است که این شعله ها را خاموش می کند، صرف سنگینی عادت و دلزدگی که در گذر زمان جای می گیرد، در این هنگام است که باد جهت وزش را عوض کرده است. مدهای دیگر ناگهان سر برمی آورند مدهایی که بسیار چشم گیر و خیره کننده تر از مدهای پیشین اند.

برخی مدها به صورت مبهمی از بین می روند در حالی که برخی دیگر باز می گردند، دوباره احیاء می شوند رنگ و لعاب تازه می گیرند و به مدد فراموشی به شکل جدیدی ارائه می گردند، نسل های آتی را خشنود می سازند. آزادی هایی که توسط تولید کنندگان لباس در زمان های گذشته حاصل شده، راه را برای تعمیم بی حدی آزادی های خلق کنندگان امروزین باز کرده است.

1ـ1ـ2ـ مختصری از مد در قرون 17، 18 و 19

در قرن 17، مد بیش از همه به روش زندگی و به سختی به شیوه ی پوشش مربوط می شد. در حقیقت، فرانسوی ها هنوز عبارت «mode devie» را بر مبنای «روش زندگی» به کار می برند. مد بر نوع رفتاری که مقبول بود، نوع پوشاک و آن چه قابل گفتن بود حکمرانی می کرد.

شاهزادگان، افراد خوش پوش، زیبا شناسان، لوئیس چهاردهم، بیوبرومل، بودلا، به سادگی با استفاده از لباس هایی که برازنده شان بود آنها را بعنوان مد دیکته می کردند. در فرانسه که تحت نظر امپراطور دوم، تایید قدرت ها، یک انگلیسی به نام چارلز فردریک ورث برای اولین بار قوانین خیاطی عالی پاریس را تدوین نمود.

از اواخر قرن 18، مجله های مد نقش مهمی را در تشکیل و هدایت ذائقه عمومی برعهده داشتند. وقتی در سال 1890 عکس نیز به آنها اضافه شد، اثرگذاری آنها بیشتر شد. در شهرهای سراسر اروپا حتی در مسکو، مردم برای آخرین مسائل پاریس سر و دست می شکستند. هنرپشیه های زن، زنان زیبارویی که در این مجلات به تصویر کشیده می شدند در حقیقت مدل های مد روزگار خود بودند.

تا اواخر قرن 19، زنان در زیر لباس خود لباس زیر می پوشیدند این لباس های زیر راه کسب درآمدی برای تجار کم بضاعت بود. برای مدت مدیدی زنان برای پوشش پایین تنه خود در زیر لباس چیزی نداشتند هرچند شلوارک هایی که در قرن 16 پدید آمده بودند، به طور گسترده ای در قرن 19 استفاده می شدند. آنها دلیلی بودند بر پیروزی تواضع و بهداشت و نیز بیانی بر استقلال؛ چرا که برای اولین بار مردان تنها کسانی نبودند که شلوار می پوشیدند.

در اواخر قرن 19 افق گسترده تر شدند و این امر در آخر رشد همه جانبه ارتباطات و تحول های حمل و نقل بود چرا که این موضوع باعث تسهیل مسافرت در داخل و خارج می شد. در سال 1878، 1889 و 1900 نمایشگاه های جهانی در پاریس برپا می شدند سودآورترین تجارت، تجارت در بخش تجملات بود که شامل هزار و یک شغل جانبی که مورد توجه عامه مردم بود می شد. نیاز روزانه همین مردم توسط فروشگاه های بزرگ پاریس تامین می شد.

با در نظر داشتن استثناء برای دوره های دایرکتور(Directore) و امپایر(Empire) که به طور مختصر سبک باستانی در آنها ارائه شده پوشاک زنان همان شکل ساعت شکلی برای مدت چهار قرن حفظ نمود. بدن به دو قسمت نامساوی تقسیم شده بود که با یک کُرست(Corset) در قسمت سینه مشخص شده است.

بین 1870 تا 1900 از روزهای اوج چارلز روث تا قوانین محتاطانه آخرین طرح بزرگ قرن 19، ژاکوس دویست J. Doucet ظاهر زنان پیرو مد خیلی کم تغییر کرد. استفاده از انواع چین ها بود که با آن بین لباس فصول مختلف فرق ایجاد می کردند این لباس های فوق العاده بر ریزه کاری، بعنوان لباس سبک«Topissie» یا سبک مبل و پرده شناخته می شوند.

علاوه بر هنرمند بودن، طراحان بزرگ قرن 20 نمی توان از نیاز به شوک وارد کردن، چشم بپوشند تا این که چیزی جدید برای فروش تولید کنند. البته اگر بخواهند جذابیت خود را حفظ کنند با این حال در آن زمان، ناامیدی مداوم از تغییرات بنیادی که امروزه در درون سیستم حاضر برای مد حیاتی است، قابل تصور نیز بود. با این حال در سال 1908 با ظهور پایروت(Poiret) نقطه عطفی حاصل شد چهار سال چنگی که شبیه خودکشی بود و سپس متزلزل کردن بنیان دنیا باعث تکمیل قطع رابطه با گذشته شد، مد برای اوج گرفتن آماده بود.

 

دسته بندی : لباس زنانه