ویژگیهای تشخیصی

 

مشخصه ی اصلی اختلال زبان مختلط دریافتی بیانی شامل اختلال در هر دو زمینه ی رشد زبان دریافتی و بیانی است که به وسیله ی نمره ی به دست آمده از مقیاسهای استاندارد شده ی فردی در مورد رشد زبانی دریافتی بیانی که اساسا پایین تر از نمره ی حاصل از مقیاسهای استاندارد شده ی استعداد ذهنی غیر کلامی است نشان داده می شود .(ملاک الف ) در مواردی که ابزارهای استاندارد شده در دسترس نبوده یا متناسب نیست ، تشخیص ممکن است براساس سنجش کارکردی کامل توانایی زبان فرد گذاشته شود . مشکلات مربوط به ارتباط ممکن است هم در زبان کلامی و هم در زبان اشاره ظاهر شوند. مشکلات زبان بر پیشرفت تحصیلی یا شغلی و یا ارتباط اجتماعی فرد تاثیر می گذارد ( ملاک ب ) ونشانه های آن با ملاکهای اختلال فراگیر رشد مطابقت ندارد ( ملاک ج ) . اگر عقب ماندگی ذهنی یا یک نقیصه ی گفتاری حرکتی یا حسی و یا محرومیت محیطی وجود داشته باشد ، مشکلات زبان بر اشکالاتی که معمولا با این اختلالها همراه است افزوده می شود ( ملاک د ) اگر یک نقیصه ی گفتاری حرکتی یا حسی و یا بیماری عصبی وجود داشته باشد ، باید روی محور 3 کد گذاری شود .
 

شخصی که این اختلال را دارد با مشکلات مربوط به اختلال در زبان بیانی روبرو است ( مانند واژگان بسیار محدود ، اشتباه در زمانهای افعال ، اشکال در یادآوری واژه ها یا ساختن جمله هایی متناسب با رشد وی از نظر طول و پیچیدگی جلمه ها ، و مشکلی کلی در بیان اندیشه ها ) و همچنین دارای اختلالهایی دررشد زبان دریافتی ( مانند اشکال در درک واژهها ، جمله ها یا انواع خاصی از واژه ها ) است. درموارد خفیف ممکن است تنها در فهم انواع خاصی از کلمات ( مانند اصطلاحات فضایی ) یا گزاره ها ( مانندجمله های پیچیده ای از قبیل اگر در نتیجه ی “) اشکال وجود داشته باشد.امکان دارد در موارد شدیدتر ناتوانای های چند گانه شامل ناتوانی در فهم واژگان مهم یا جمله های ساده ، نقیصه هایی در زمینه های گوناگون پردازش شنوایی ( مانند تمیز اصوات ، تداعی اصوات با نمادها ، اندوزش ،یادآوری و توالی ) وجود داشته باشد .چون رشد زبان بیانی در دوره ی کودکی برکسب مهارتهای دریافتی متکی است ، بنابراین در عمل هیچگاه با اختلال دریافتی خالص (شبیه زبان پریشی ورنیکه در بزرگسالان ) مواجه نمی شویم .( گر چه در بعضی از موارد ، نارسایی دریافتی ممکن است شدیدتر از نوع بیانی باشد.)
 

اختلال زبان مختلط دریافتی بیانی ممکن است یا اکتسابی و یا ناشی از رشد باشد .در نوع اکتسابی پس از یک دوره رشد عادی به علت یک بیماری عصبی یا جسمانی ( مانند آنسفالیت ، آسیب به سر ، تشعشع ) اختلالی در زبان دریافتی و بیانی رخ می دهد . در نوع مربوط به رشد ، اختلال در زبان دریافتی و بیانی به یک آسیب عصبی دارای منشاء شناخته شده مربوط نمی شود .این نوع اختلال با کندی رشد زبان مشخص می شود که در آن امکان دارد تکلم دیرتر آغاز شود ودر جریان رشد زبان با کندی پیشرفت کند .
 

ویژگیها و اختلال های توام

 

خصوصیات زبان شناختی اشکال در تولید گفتار دراختلال مختلط زبان دریافتی بیانی مشابه اختلال در زبان بیانی است. نارسایی در فهم زبان مهمترین مشخصه ای است که این اختلال را از اختلال در زبان بیانی متمایز می کند و این حالت با توجه به شدت اختلال و سن کودک متغیر است . اختلال در فهم زبان در مقایسه با اختلال در تولید زبان ممکن است از وضوح کمتری برخوردار باشد چون برای مشاهده گر به آسانی قابل تشخیص نیست و در سنجش دقیق تر مشخص میشود . اگر با چنین کودکی گفتگو شود به نظر می رسد که به طور متناوب نمی شنود و یا سردرگم است و یا توجه ندارد . چنین کودکی ممکن است در پیروی از دستورات دچار اشتباه شود و یا به هیچ وجه از دستورات پیروی نکند و به پرسشهایی که از او می شود پاسخهای نامربوط و یا نامناسب بدهد . چنین کودکی ممکن است به میزان قابل ملاحظه ای کم حرف و یا برعکس پر حرف باشد .
 

مهارتهای بیانی ( مانند رعایت نوبت و تداوم موضوع ) اغلب کاملا ضعیف یا نامناسب است . نارساییهای گوناگون در زمینه های پردازش اطلاعات حسی بخصوص در پردازش شنیداری زمانی ( مانند سرعت پردازش ، تداعی اصوات و نمادها ، توالی اصوات و حافظه ، توجه به اصوات و تشخیص آنها از یکدیگر ) شایع است . این انواع مشکلات را گاهی اختلالهای پردازش شنیداری مرکزی می نامند.
 

از مشخصه های دیگر آن دشواری درحفظ توالی حرکتی به صورت روان وسریع است.
 

اختلال واج شناختی ، اختلالهای یادگیری و نارساییهایی در ادراک گفتار اغلب وجود دارند و با اختلال های حافظه همراه است .سایر اختلالهای توام عبارتند از : اختلال کاستی توجه بیش فعالی ، اختلال در هماهنگی حرکتی مربوط به رشد و بی اختیاری ادرار .اختلال زبان مختلط دریافتی بیانی ممکن است با نابهنجاریهای در EEG (اکتروآنسفالو گرام ) ، یافته های نامتعارف در تصویر برداری عصبی و سایر علایم عصبی همراه باشد .نوعی از اختلال زبان مختلط دریافتی بیانی که آغاز آن بین سنین 3 تا 9 سالگی و با تشنجهایی توام است تحت عنوان نشانگان لاندوکلفنر نامیده می شود .